اشاره
تاکنون الگوهای متفاوت طراحی آموزشی توسط متخصصان تعلیم و تربیت تدوین و در اختیار دست اندر کاران آموزش قرار گرفته است. معلمانی که همواره برای پر بار کردن تدریس خود، از الگوهای طراحی آموزشی مدد گرفته اند، به خوبی ارزشمندی آن ها را احساس کرده اند. «الگوی اشور» یا الگوی اطمینان بخش نیز یکی دیگر از الگوهای طراحی آموزشی است که در کشور ما کمتر شناخته شده است. معلمان با استفاده از این الگو می توانند با اطمینان کافی نسبت به مخاطبان، موضوع و محیط آموزشی شناخت پیدا کنند و آموزشی اثر بخش را تدارک ببینند. در این مقاله، ضمن معرفی الگوی اشور، مراحل آن را بررسی می کنیم.
مقدمه
آموزش مؤثر مستلزم طراحی دقیق است. طراحی آموزشی اثربخش نیز در گرو تدبر و اندیشه در فعالیت های آموزشی است. اگر بگوییم بدون بهره گیری از رسانه های آموزشی می توان تدریس کرد، سخنی نابجا نگفته ایم، اما این سخن به کار کسی می ماند که با وجود در اختیار داشتن خودرو، پای پیاده از مکانی به مکان دیگر می رود. این فرد در نهایت به مقصد می رسد، اما در مقایسه با انرژی و زمانی که صرف می کند، کار او اثربخش نیست. به همین منوال، به کارگیری رسانه های آموزشی در تدریس، امروزه اجتناب ناپذیر است. از این رو معلمان باید با نحوه ی استفاده ی مؤثر از رسانه ها و مواد آموزشی در کلاس درس و هم چنین طراحی فعالیت های مناسب یادگیری، آشنا باشند. الگوهای طراحی و توسعه ی آموزشی به خدمت معلمان و مربیان آمده اند تا آنان را در پیمودن مسیر آموزش و تدریس یاری کنند. الگوی اشور، با عنوان الگوی مطمئن، یکی از این الگوهاست که به معلمان کمک می کند از رسانه های آموزشی در کلاس درس، به گونه ای مؤثر استفاده کنند. در واقع الگوی اشور نوعی راهنمای عملی برای طراحی و اجرای آموزش است. بعد اصلی این الگو ضرورت بهره گیری از رسانه های آموزشی در فرایند آموزش و تدریس است. این الگو را نه تنها می توان برای تدریس موضوعات درسی در آموزش عمومی به کار برد، بلکه برای محیط های تجاری و صنعتی و تربیت نیروهای انسانی نیزقابل استفاده است.
معرفی
الگوی اشور توسط هینیچ، مولندا، راسل و اسنمالدینو ارائه شده است. اشور سرواژه ی اصطلاحاتی است که مراحل یا مؤلفه های این الگو را تشکیل می دهند. معادل این واژه «اطمینان دادن» است. دلیل این نام گذاری آن است که طراحان الگوی اشور معتقدند، با استفاده از الگوی مذکور می توان از اثربخشی آموزش اطمینان حاصل کرد. این الگو به افراد کمک می کند تا گام های لازم برای آموزش را شناسایی و برای هر یک از این گام ها تدابیر لازم را اتخاذ کنند. اشور به آموزش موضوع خاصی محدود نمی شود و به نحوی تدوین و اصلاح شده است که معلمان بتوانند در تدریس از آن استفاده کنند. بر اساس الگوی اشور، معلمان به منظور طراحی و ایجاد محیط یادگیری مناسب برای دانش آموزان، گام های زیر را بر می دارند:
1. ویژگی های یادگیرندگان را تحلیل می کنند.
2. هدف های آموزشی را بیان می کنند.
3. روش ها، رسانه ها و مواد آموزشی را انتخاب می کنند.
4. مواد و رسانه های آموزشی را به کار می برند.
5. از یادگیرندگان می خواهند در کار آموزشی مشارکت کنند.
6. مراحل آموزش را ارزش یابی و آن را بازنگری می کنند.
مراحل
این الگو شش مرحله یا گام دارد. از آن جا که الگوی اشور یک الگوی نظام مند است، هر یک از مؤلفه های آن روی
مؤلفه ی دیگر تأثیر می گذارد. معلمان می توانند از این الگو برای طراحی و ایجاد محیط های یادگیری برای آموزش موضوعات درسی استفاده کنند. برای تهیه ی چنان طرح درسی، می توان گام های زیر را طی کرد:
گام اول: تحلیل ویژگی های یادگیرندگان
نخستین گام در طراحی آموزشی بر اساس الگوی اشور، شناسایی ویژگی های یادگیرندگان است. در گام نخست، باید یادگیرندگان شناخته شوند و این کار از طریق تحلیل توانایی آنان میسر می شود. دلیل وجود این مرحله آن است که آموزش مؤثر، مستلزم ایجاد هماهنگی بین ویژگی های مخاطب و محتوای آموزشی است. هر چند شناسایی تمامی ویژگی های روان شناختی و آموزشی یادگیرندگان بسیار دشوار است. با این حال می توان عمده ترین ویژگی های عمومی مخاطبان و شایستگی های خاص ورودی آن ها را شناسایی کرد. خصوصیات کلی یا عمومی، مواردی از قبیل جنسیت، سن، پایه ی تحصیلی، ویژگی های فرهنگی، وضعیت اقتصادی – اجتماعی و نظایر آن را شامل می شود. این ویژگی ها به محتوای آموزشی مربوط نمی شوند. آگاهی از خصوصیات کلی یادگیرنده به طراح کمک می کند، درباره ی سطح آموزش و محتوای آموزشی به تصمیم گیری بپردازد. ویژگی های ورودی خاص نیز به مواردی چون دانش و مهارت های پیش نیاز برای یادگیری مطلب جدید، نگرش مخاطبان درباره ی موضوع آموزشی، و میزان آشنایی آنان با درس جدید وابسته است. گاهی ممکن است مخاطبان برخی از شایستگی های مورد نظر آموزشی را که قرار است کسب کنند، از قبل داشته باشند. در این صورت، باید آموزش از گام مناسب آغاز شود. سبک های یادگیری نیز از دیگر ویژگی هایی هستند که در این مرحله بررسی و تحلیل می شوند. معلمانی که با دانش آموزان آشنا هستند و از ویژگی های عمومی آنان آگاهی دارند، لازم نیست کوشش چندانی صرف تحلیل یادگیرنده گان کنند. در صورتی که معلم از مخاطبان خود شناختی ندارد، می تواند با ترتیب دادن جلسه ی معارفه و هم چنین از سوابق موجود در پرونده ی دانش آموزان، اطلاعات مناسبی را به دست آورد. برای آگاهی از ویژگی های خاص دانش آموزان نیز می توان از آزمون رفتار ورودی، پیش آزمون و سیاهه ی سبک های یادگیری استفاده کرد.
گام دوم: بیان هدف های آموزشی
گام دوم در طراحی آموزشی، بیان هدف ها در قالب عباراتی خاص و مشخص است. هدف های عینی را می توان از سر فصل دوره ی آموزشی و یا راهنمای برنامه ی درسی استخراج کرد. هدف ها باید در قالب آن چه یادگیرنده قادر به انجام آن است (رفتار مخاطب)، و به عنوان بازده آموزش بیان شود. شرایطی که دانش آموز به انجام یک عمل می پردازد یا شایستگی خود را نشان می دهد نیز باید ذکر شود. بر اساس الگوی اشور، هدف آموزشی خوب، مؤلفه یا ویژگی های اساسی زیر را داراست:
الف) مخاطب: هدف آموزشی بر یادگیرنده تأکید دارد. به عبارت دیگر، هدف آموزشی ناظر بر فعالیت یادگیرنده است، نه آن چه که معلم باید انجام دهد (برای مثال: از دانش آموز انتظار می رود بتواند...)
ب) رفتار: برای نوشتن هدف آموزشی، باید از فعل هایی استفاده شود که نشان دهنده ی توانایی فرد و به راحتی قابل درک است (برای مثال: توضیح دادن، رسم کردن و طبقه بندی کردن)
ج) شرایط: در هدف آموزشی، شرایطی که عملکرد یادگیرنده را شکل می دهد، بیان می شود (برای مثال: در یک مقاله ی 300 کلمه ای ...)
د) معیار: در هدف آموزشی، ملاک قضاوت درباره ی عملکرد یادگیرنده ذکر شود (برای مثال: ذکر چهار فایده ی مسواک زدن از میان پنج مورد ذکر شده در کتاب).
گام سوم: انتخاب روش ها، رسانه ها و مواد آموزشی
در این قسمت، پس از آن که عمل تحلیل مخاطبان و بیان هدف های آموزشی انجام شد، به نظر می رسد گام شروع آموزش (دانش، مهارت و نگرش فعلی مخاطب) و هم چنین گام پایانی آموزش (هدف های آموزشی) مشخص شده است. در این مرحله، بین این دو نقطه پیوندی برقرار می شود. برای انجام این کار می توان فعالیت های متعددی را انجام داد:
الف) انتخاب مواد آموزشی در دسترس: در صورتی که مواد آموزشی مناسبی وجود دارد، می توان از آن ها برای دست یابی به اهداف آموزشی استفاده کرد.
ب) اصلاح مواد آموزشی موجود: در برخی موارد، مواد آموزشی موجود با انجام پاره ای اصلاحات و تغییرات قابل استفاده می شود.
ج) طراحی مواد آموزشی جدید: ممکن است آموزش موضوع جدید مستلزم طراحی مواد آموزشی باشد.
در این مرحله، علاوه بر رسانه ها و مواد آموزشی، روش های آموزشی نیز انتخاب می شوند. روش های آموزشی متعددی وجود دارند که هر کدام برای موقعیت خاصی کاربرد دارند. برخی از روش های آموزشی عبارت اند از:
• روش اکتشافی
• روش ایفای نقش
• روش نمایش فعالیت
• روش بحث
• روش پرسش و پاسخ
گام چهارم: به کارگیری رسانه ها و مواد آموزشی
پس از آن که مواد آموزشی انتخاب، اصلاح یا طراحی شد، برای بهره گیری از آن ها باید طرحی اندیشیده شود. نخست مواد آموزشی و فعالیت هایی را که در نظر دارید، بازبینی کنید. سپس دانش آموزان را آماده کنید و تجهیزات و امکانات مورد نیاز را فراهم آورید. آن گاه مواد آموزشی را در اختیار مخاطبان قرار دهید. مهم ترین فعالیت های این مرحله عبارت اند از:
الف) بررسی مواد آموزشی: به منظور اطمینان از صحت عملکرد و بالا بودن کیفیت مواد آموزشی، آن ها را قبل از استفاده مورد بررسی قرار دهید. اطمینان حاصل کنید همه ی وسایلی که قصد دارید در تدریس خود به کار گیرید، درست کار می کنند. به ویژه در مورد وسایل برقی و الکترونیکی نباید پنداشت که همه ی آن ها خوب کار می کنند. برای پیشگیری از بروز مشکلات احتمالی، قبل از شروع کلاس درس باید همه ی وسایل مورد نیاز را کنترل کرد.
ب) تمرین نحوه ی تدریس و آموزش: پیش از آن که تدریس را آغاز کنید، با روش هایی چون استفاده از آینه، مشاهده توسط همکاران، و یا ضبط ویدیویی، روش تدریس خود را بررسی کنید
ج) آماده سازی محیط آموزشی: محیطی را که قرار است در آن جا آموزش بدهید، اعم از کلاس، آزمایشگاه و یا کارگاه، از نظر نور، دما و خصوصیات دیگر بررسی کنید.
د) آماده سازی مخاطبان: پژوهش ها خاطر نشان می کند، آن چه یادگیرندگان می آموزند، به نحوه ی آماده سازی آنان بستگی دارد. به بیانی ساده، دانش آموزان برای یادگیری درس جدید، باید کاملاً گرم شوند. ارائه ی تصویری کلی از درس جدید و ایجاد انگیزه در آنان با استفاده از یک مسئله، می تواند آنان را برای یادگیری آماده سازد.
ه) ارائه ی مواد آموزشی: بهره گیری از هر رسانه، روش خاص خود را می طلبد. معلمان با تجربه می کوشند برای ارائه ی مواد آموزشی، روش های آموزشی مناسبی بر گزینند.
گام پنجم: مشارکت یادگیرندگان
یادگیری مؤثر هنگامی صورت می گیرد که دانش آموزان برای رسیدن به هدف های آموزشی تمرین های کافی و مناسب انجام دهند. این کار سبب می شود خطاها و اشتباهات دانش آموزان تصحیح شود. دقت داشته باشید که در آغاز تمرین نباید هیچ نوع ارزش یابی یا امتحانی از یادگیرنده به عمل بیاید. مشارکت یادگیرندگان در کلاس درس، برای آنان بازخوردهایی فراهم می آورد که بتوانند صحت پاسخ های خود و میزان یادگیری خود را درک کنند. اگر بتوان دانش آموزان را در ارائه ی مواد آموزشی مشارکت داد، جو یادگیری فعال تر می شود. بر اساس نظریه های جدید آموزشی، یادگیرنده به صورت فعالانه به ساخت دانش می پردازد. این امر مستلزم شرکت آنان در فرایند تدریس است. افزون بر این، چنان چه دانش آموزان در فرایند آموزش درگیر شوند، مطلب آموزشی را بهتر یاد می گیرند. امروزه منفعل بودن دانش آموزان در کلاس درس، یکی از نگرانی های معلمان است. با پرسش سؤالات مناسب، بحث گروهی، کار گروهی و با سایر فعالیت هایی که مستلزم کار و فعالیت دانش آموزان است، می توان آنان را از شنونده ی صرف بودن خارج کرد. به نظر می رسد، امروزه سخن رانی در کل یک جلسه ی درس، نه تنها دانش آموزان را خسته می کند، بلکه به معلم نیز احساس ناخوشایندی می دهد.
گام ششم: ارزش یابی و بازنگری آموزشی
بعد از آن که موضوعات مورد نظر تدریس شد، ارزش یابی اثربخشی تدریس صورت می گیرد. برای آن که بتوان سیمای کاملی از آموزش به دست آورد، ارزش یابی از کل فرایند آموزش ضروری است. از این رو، نه تنها میزان تحقق هدف های آموزشی توسط دانش آموزان ارزش یابی می شود، بلکه میزان کارایی رسانه های آموزشی، تناسب روش های آموزشی و... نیز باید ارزش یابی شود. اقدامات زیر در این مرحله صورت می گیرند:
الف) ارزش یابی عملکرد یادگیرندگان: به منظور آگاهی از میزان دست یابی دانش آموزان به هدف های آموزشی، میزان پیشرفت آنان از بعد شناختی، مهارتی و نگرشی اندازه گیری می شود. بدین منظور می توان، از امتحان کتبی، چک لیست، آزمون عملکردی، مقیاس نگرش، چک لیست رتبه بندی محصول و نظایر آن استفاده کرد.
ب) ارزش یابی رسانه ها و روش ها: همواره کاربرد رسانه در آموزش با صرف هزینه همراه است. روش های متنوع نیز زمانی مفید است که به تحقق هدف های آموزشی منجر شود. ارزش یابی از میزان مطلوبیت رسانه ها و روش ها، امکان شناخت کارایی و اثربخشی آن ها را فراهم می سازد.
ج) ارزش یابی فرایند آموزشی: به هنگام تدریس ممکن است مشکلاتی پدید آید. شناخت این مشکلات امکان رفع آن ها در آموزش های بعدی را فراهم می آورد.
د) بازبینی و اصلاح: پس از شناخت مشکلات موجود و هم چنین کسب ایده های جدید، می توان مواد، رسانه ها، روش ها و به طور کلی آموزش را بازبینی و در صورت لزوم اصلاح کرد.
|
مرحله
|
سؤال ها |
|
تحلیل یادگیرنده |
• آیا دانش آموزان پیش نیازهای این درس را دارند؟
• کدام یک از شاگردان برای اولین بار با موضوع آموزشی جدید رو به رو می شوند؟
• آیا دانش آموزانی در کلاس وجود دارند که ناتوانی یادگیری خاصی داشته باشند؟
• نگرش دانش آموزان نسبت به درس جدید چیست؟ |
|
بیان هدف های آموزشی |
• میزان تحقق هدف های آموزشی توسط دانش آموزان چگونه اندازه گیری می شود؟
• آیا استانداردهای قابل قبولی برای دست یابی به هدف های آموزشی وجود دارد؟ |
|
انتخاب رسانه،
مواد و روش |
• چه رسانه ای برای آموزش درس جدید مؤثر است؟
• آیا برای تدریس تنها می توان از کتاب درسی استفاده کرد؟
• با توجه به هدف های آموزشی، ویژگی های رسانه ی آموزشی مطلوب کدام است؟
• آیا رسانه ی مورد نظر در حال حاضر در دست رس قرار دارد؟
• آیا برای آموزش درس جدید، باید بیش از یک رسانه یا ماده ی آموزشی به کار گرفته شود؟
• در صورت نیاز به تهیه ی مواد آموزشی، آیا من به عنوان یک معلم، امکانات، توانایی و زمان تولید مواد مورد نیاز را دارم؟
• برای تدریس موضوع جدید چه روش یا روش هایی مناسب است؟ |
|
به کارگیری
رسانه ها |
• آیا من آمادگی استفاده از رسانه ها و مواد آموزشی را دارم؟
• آیا همه ی آن ها به درستی کار می کنند؟
• آیا برای استفاده از رسانه ها و مواد آموزشی، به شرایط خاصی در کلاس نیاز دارم؟ |
|
مشارکت یادگیرنده |
• دانش آموزان چگونه می توانند در فرایند آموزش مشارکت کنند؟
• آیا آن ها مهارت های مورد نیاز برای مشارکت در کلاس درس بر اساس روش تدریس مورد نظر را دارند؟ |
|
ارزش یابی و بازنگری |
• آیا دانش آموزان توانستند مطالب جدید را خوب یاد بگیرند؟
•آیا روش آموزشی مورد نظر به درستی انجام شد؟ |
جمع بندی و نتیجه گیری
الگوی اشور نوعی راهنمای عملی برای طراحی و اجرای آموزش است که می توان آن را برای تدریس موضوعات عمومی و تخصصی به کار گرفت. این الگو توسط هینیچ و همکاران وی ارائه شده است. طراحان الگوی اشور معتقدند، با استفاده از الگوی مذکور می توان از اثربخشی آموزش اطمینان حاصل کرد.
نمونه عملی آن:
مقدمه
طراحي آموزشي، پيش بيني و تنظيم رويدادهاي آموزشي بر اساس اهداف، محتوا و امکانات موجود با توجه به ويژگيها و ساخت شناختي فراگیران است. طراحي آموزشي، خواه مربوط به يک دروه کامل يا به يک جلسه ي آموزشي باشد، از اهميت خاصي برخوردار است. تاکنون الگوهای متفاوت طراحی آموزشی توسط متخصصان تعلیم و تربیت تدوین و در اختیار دست اندر کاران آموزش قرار گرفته است. « الگوی اشور» یا الگوی اطمینان بخش یکی از الگوهای طراحی آموزشی است که در کشور ما کمتر شناخته شده است. معلمان با استفاده از این الگو می توانند با اطمینان کافی نسبت به مخاطبان، موضوع و محیط آموزشی شناخت پیدا کنند و آموزشی اثر بخش را تدارک ببینند. آموزش مؤثر مستلزم طراحی دقیق است. طراحی آموزشی اثربخش نیز در گرو تدبر و اندیشه در فعالیت های آموزشی است. اگر بگوییم بدون بهره گیری از رسانه های آموزشی می توان تدریس کرد، سخنی نابجا نگفته ایم، اما این سخن به کار کسی می ماند که با وجود در اختیار داشتن خودرو، پای پیاده از مکانی به مکان دیگر می رود. این فرد در نهایت به مقصد می رسد، اما در مقایسه با انرژی و زمانی که صرف می کند، کار او اثربخش نیست. به همین منوال، به کارگیری رسانه های آموزشی در آموزش، امروزه اجتناب ناپذیر است. از این رو معلمان باید با نحوه ی استفاده ی مؤثر از رسانه ها و مواد آموزشی در آموزش و هم چنین طراحی فعالیت های مناسب یادگیری، آشنا باشند. الگوی اشور، با عنوان الگوی مطمئن، یکی از این الگوهاست که به معلمان کمک می کند از رسانه های آموزشی در کلاس درس و آموزش به گونه ای مؤثر استفاده کنند. در واقع الگوی اشور نوعی راهنمای عملی برای طراحی و اجرای آموزش است. بعد اصلی این الگو ضرورت بهره گیری از رسانه های آموزشی در فرایند آموزش و تدریس است. این الگو را نه تنها می توان برای تدریس موضوعات درسی در آموزش عمومی به کار برد، بلکه برای محیط های تجاری و صنعتی و تربیت نیروهای انسانی نیزقابل استفاده است.
معرفی الگو
الگوی اشور توسط هینیچ، مولندا، راسل و اسنمالدینو ارائه شده است. اشور سرواژه ی اصطلاحاتی است که مراحل یا مؤلفه های این الگو را تشکیل می دهند. معادل این واژه (اطمینان دادن) است. دلیل این نام گذاری آن است که طراحان الگوی اشور معتقدند، با استفاده از الگوی مذکور می توان از اثربخشی آموزش اطمینان حاصل کرد. این الگو به افراد کمک می کند تا گام های لازم برای آموزش را شناسایی و برای هر یک از این گام ها تدابیر لازم را اتخاذ کنند. اشور به آموزش موضوع خاصی محدود نمی شود و به نحوی تدوین شده است که معلمان بتوانند در آموزش هر موضوعی از آن استفاده کنند
مراحل طراحی آموزشی بر اساس الگوی اشور
این الگو شش مرحله یا گام دارد. از آن جا که الگوی اشور یک الگوی نظام مند است، هر یک از مؤلفه های آن روی مؤلفه ی دیگر تأثیر می گذارد. معلمان می توانند از این الگو برای طراحی و ایجاد محیط های یادگیری برای آموزش موضوعات درسی استفاده کنند.
گام اول: تحلیل ویژگی های یادگیرندگان گام دوم: بیان هدف های آموزشی
گام سوم: انتخاب روش ها، رسانه ها و مواد آموزشی گام چهارم: به کارگیری رسانه ها و مواد آموزش
گام پنجم: مشارکت یادگیرندگان گام ششم: ارزش یابی و بازنگری آموزشی
در اینجا ما قصد داریم از این الگو برای آموزش پخت خورشت فسنجان استفاده کنیم.
مقدمه
آشپزی و مصرف غذاهای سالم و خوشمزه در خانواده های ایرانی از اهمیت ویژه ای برخوردار است، اهمیت آن در سالهای گذشته به حدی بود که یکی از ملاک های انتخاب همسر، داشتن هنر آشپزی از جانب دختران دم بخت بود . طراحی آموزشی برای پخت یکی از خورشت های خوشمزه ایرانی گامی کوچک درجهت اشاعه فرهنگ آشپزی ناب ایرانی می باشد. فراگیران با طی این دوره آموزشی قادر خواهند بود یکی از غذاهای خوشمزه ایرانی را درست کنند و از خوردن آن درکنار اعضای خانواده لذت ببرند.
اصول حاكم بر برنامۀ آموزشی فراگیران در زمینه پخت خورشت فسنجان به این شرح می باشد.
ايجادنگرشهاي مثبت و انگیزه ی لازم درفراگیران برای پذیرفتن یکی ازفعالیتهای مهم زندگی مشترک (آشپزی)
ايجاد مهارت در فراگیران جهت شناخت مواد و وسایل آشپزخانه
ايجاد مهارت در فراگیران جهت بکارگیری صحيح مواد و وسايل آشپزی
ايجاد مهارتهاي لازم در فراگیران جهت رعايت نکات ايمني درآشپزخانه
ديدگاه برنامۀ درسي
هدفمندی : هدف اصلی برنامۀ آموزشی پخت خورشت فسنجان برای فراگیران به شرح ذیل می باشد.
1- ایجاد علاقه در فراگیران برای پخت غذاهای سالم خانگی
2- ایجاد حس همکاری با دیگر اعضای خانواده در پیشبرد اهداف زندگی
3- ایجاد حس تعهد نسبت به سلامت اعضای خانواده با مصرف غذاهای سالم خانگی
4- ایجاد مهارت عملی در پخت انواع غذاها
معني دار بودن : آموزشهای عملی و نظری که از طرف مربیان درآموزش پخت خورشت فسنجان داده می شود باید طوری معنادار باشدکه برای همه فراگیران قابل فهم ودرک باشد.
باز خورد برنامۀ درسي: برنامۀ درسي کلاس آموزش پخت خورشت فسنجان بايد طوری طراحی شود تا در فراگیران مهارت عملي و خلاقيت در پخت انواع غذاها ايجاد كند .
عدم محدودیت : برنامه آموزشی که در این دوره بکار می رود نباید خلاقیت را از فراگیران بگیرد؛ آنها باید قادر باشند با ابتکار و خلاقیت خود فسنجانی خوشمزه با حداقل امکانات بپزند.
با این مقدمه به مراحل طراحی آموزشی پخت خورشت فسنجان بر اساس الگوی اشور می پردازیم
گام اول: تحلیل ویژگی های یادگیرندگان
در طراحی آموزشی آنچه که از همه اهمیت بیشتری دارد فراگیران می باشند. فراگیران ابتدا به عنوان یک درونداد وارد فرآیند آموزش می شوند و در پایان به عنوان برون داد از فرآیند آموزش خارج می شوند
درون داد : فراگیرانی که با پخت خورشت فسنجان آشنا نیستند.
برون داد : فراگیرانی که پس از طی دوره آموزشی قادر خواهند بود خورشت فسنجان خوشمزه ای بپزند.
الف) ویژگی های عمومی فراگیران: خانم های جوان بین سنین 18 تا 30 سال با سطح سواد حداقل پنجم ابتدایی با وضعیت اقتصادی متوسط به بالا
تبصره: آقایان هم می توانند به صورت جداگانه این دوره آموزشی را طی کنند. همچنین شرکت فراگیران مسن تر هم در این دوره ایرادی ندارد. اما بهتر است فراگیران از نظر سنی و سطح سواد با همدیگر سنخیت داشته باشند
ب) ویژگی های های خاص فراگیران: آشنایی مقدماتی فراگیران با هنر آشپزی، وسایل آشپزخانه و مهمتر از همه علاقمندی به هنر آشپزی
ج) سبک های یادگیری: در اینجا باید مشخص کنیم که فراگیران با استفاده از چه روشهایی بهتر یاد می گیرند. بهتر است از روشهای تلفیقی برای آموزش فراگیران استفاده کنیم. روشهایی مانند: نمایش فعالیت توسط مربی آشپزی، روشهای دیداری و شنیداری با استفاده از تجهیزات و چند رسانه ای، ایفای نقش توسط فراگیران و ......
گام دوم: بیان هدف های آموزشی
هدف هایی را که در پایان آموزش انتظار رسیدن به آنها را داریم باید در قالب عباراتی خاص و مشخص بیان کنیم. بر اساس الگوی اشور، هدف آموزشی خوب باید ویژگی های زیر را داشته باشد.
الف) مخاطب ب) رفتار ج) شرایط د) معیار
الف) مخاطب: در اینجا هدف آموزشی ما بر فعالیت فراگیران تاکید دارد. یعنی فعالیت فراگیران در نهایت به پخت خورشت فسنجان بطور صحیح منتهی می شود.
ب) رفتار: فراگیران در پایان آموزش می توانند خورشت فسنجانی خوشمزه بپزند. (پختن خورشت)
ج) شرایط: فراگیران بایستی با نظارت مربی و استفاده از مواد و وسایل آشپزی خورشت فسنجان بپزند. (نظارت مربی)
د) معیار: فراگیران در پایان آموزش می توانند در زمان 3 ساعت ، با استفاده از مواد لازم خورشت فسنجان بپزند. (3 ساعت )
هدف کلی : فراگیران تخصص لازم برای پخت خورشت فسنجان را دارند .
اهداف عملکردی
فراگیر درآزمون کتبی بدون استفاده از هیچ گونه یادداشتی مواد مورد نیاز برای پخت خورشت فسنجان را بیان می کند.
فراگیر در آزمون کتبی بدون استفاده از هیچ یادداشتی میزان مواد مورد نیاز برای پخت خورشت فسنجان را ذکر می کند.
فراگیر در آزمون کتبی بدون استفاده از هر گونه یادداشتی مراحل پخت خورشت فسنجان را توضیح می دهد.
فراگیر در آزمون کتبی نحوه به روغن افتادن خورشت فسنجان را توضیح می دهد.
فراگیر در آزمون عملی بدون کمک مربی مراحل پخت خورشت فسنجان را انجام می دهد.
فراگیر از طریق پخت خورشت فسنجان علاقه خود را به هنر آشپزی نشان می دهد.
فراگیر با حضور به موقع خود درکلاس آشپزی حضور فعال و پر نشاط خود را نشان می دهد.
فراگیر با پرهیز از اسراف در مصرف مواد، الگوی صحیح استفاده ازمواد غذایی را نشان می دهد.
گام سوم: انتخاب روش ها، رسانه ها ، مواد آموزشی
الف) انتخاب روش ها: در این مرحله باید روشهای ارائه مطالب آموزشی را مشخص کنیم.در اینجا از سه روش می توانیم استفاده کنیم.
روش نمایش فعالیت (پخت خورشت فسنجان توسط مربی مجرب آشپزی )
در این روش آشپز ماهر و مجرب در حضور فراگیران اقدام به پخت خورشت فسنجان می کند و نکات مهم و کلیدی را به فراگیران گوشزد می کند. در اینجا وظیفه فراگیران دقت کامل به مراحل انجام کار و یادداشت برداری از آن می باشد. درصورت لزوم فرد آموزش دهنده با طرح پرسشهاي مناسب فراگيران را براي رسيدن به اين اهداف آموزشي كمك كند.
روش ایفای نقش (پخت خورشت فسنجان توسط فراگیران)
در این روش فراگیران به گروههای کوچک دو یا سه نفره تقسیم می شوند و به کمک همدیگر زیر نظر مربی آشپزی اقدام به پخت خورشت فسنجان می کنند. در اين روش فراهم کردن مواد و وسایل مورد نیاز، مراحل پخت، و تمییز کردن وسایل بعد از انجام کار به صورت گروهی صورت می پذیرد. در پايان نيز گزارش مراحل انجام كار بايد نوشته شود. در این روش نقش مربي نظارت بر حسن انجام کار می باشد و تمام مراحل پخت خورشت کاملا برعهده فراگیران است. حسن این روش این است که با انجام آن نقاط ضعف فراگیران آشکار می شود و با هدایت وراهنمایی های مربی این مشکلات برطرف می شود. بدیهی است که باید امکانات و مواد لازم برای پخت غذا برای همه فراگیران فراهم باشد.
روش مجازی (آموزش پخت خورشت فسنجان به صورت نرم افزاری)
با استفاده از وسایل و امکانات دیداری و شنیداری از جمله رایانه و دیتا پروژکتور وسی دی های آموزشی مراحل پخت خورشت فسنجان
و اطلاعات مورد نیاز برای انجام این کار به نمایش در می آید. وظیفه فراگیران در اين روش دقت کافی به محتوای فیلم و یادداشت برداری
از نکات مهم آن می باشد. حسن این روش مقرون به صرفه بودن و قابل تکرار بودن و صرفه جویی در وقت می باشد.
از روشهای دیگری مثل بحث، پرسش و پاسخ نیز بنا به مقتضیات استفاده می شود.
ب) انتخاب رسانه ها
رسانه هایی که درآموزش پخت خورشت فسنجان بکار می روند عبارتند از:
1- مربی آشپزی 2- دوربین تصویر برداری 3- تلویزیون 4- دیتا پروژکتور 5- رایانه 6- فیلم یا سی دی آموزشی
ج) انتخاب مواد آموزشی
مواد آموزشی شامل کلیه تجهیزات، وسایل، رسانه ها ، ابزار و وسایل وپیامهای آموزشی می باشد. که سه نوع می باشد.
1- انتخاب مواد آموزشی در دسترس (شامل مواد، وسایل و تجهیزاتی که در اختیار داریم)
2- اصلاح مواد آموزشی موجود (با تغییراتی که به مواد آموزشی موجود می دهیم می توانیم استفاده بهتری از آنها ببریم)
3- طراحی مواد آموزشی جدید (ممکن است در آموزش موضوعاتمان نیاز به طراحی مواد آموزشی جدید داشته باشیم)
مهمترین کاردر انتخاب مواد آموزشی ، محتوای آموزشی می باشد که براساس تعریف ، عبارت از: مفاهیم، حقایق، تعمیم ها ، اصول و نظریه ها " اورنتيس"
از دیدگاه نيكلز محتوا دانش، مهارتها، و گرایش ها و ارزش هایی توصیف می گردد که باید یاد گرفته شود.
ملاکهای مورد نظر جهت انتخاب محتوی به شرح زیر است:
1- محتوی باید با تجارب یادگیری ارتباط داشته باشد.
2- محتوی باید قابل فهم و یادگیری باشد.
3- محتوی باید براساس ارزشها و فرهنگ جامعه باشد.
4- محتوی باید تعادلی در وسعت عمق ایجاد کند.
5- محتوی باید موجب ایجاد تفکر تحلیلی می شود.
6- محتوی باید جذاب و مبنای آموزش بعدی باشد.
7- محتوی باید حاوی مفاهیم، اصول، وقوانین علم مورد نظر باشد.
محتوای آموزشی که در پخت خورشت فسنجان توسط مربی آشپزی تدریس می گردد همان مراحل پخت خورشت فسنجان می باشد
گام چهارم: به کارگیری رسانه ها و مواد آموزشی
در این مرحله در جهت بکار گیری رسانه ها و مواد آموزشی باید مراحل زیر را انجام دهیم.
الف) بررسی مواد آموزشی: در این مرحله قبل از شروع آموزش باید مواد و وسایل مورد نیاز برای پخت خورشت فسنجان را بررسی کنیم تا کم و کاستی نداشته باشند.
ب) تمرین نحوه ی تدریس و آموزش: در این مرحله مربی آشپزی قبل از شروع آموزش حداقل یکبار پخت فسنجان را بدون حضور فراگیران انجام می دهد.و در صورت امکان با ضبط ویدیویی توسط یکی از همکارانش نحوه تدریس و صحبتهای خود را چک می کند تا نقاط ضعف خود را بر طرف کند.
ج) آماده سازی محیط آموزشی: در این مرحله قبل از شروع آموزشها باید محیط آشپزخانه و مکانی که آموزش در آنجا صورت می پذیرد را باید از نظر نور ، دما و سرویس بهداشتی و امکانات دیگر بررسی کنیم تا مشکلی وجود نداشته باشد.
د) آماده سازی مخاطبان: قبل از شروع آموزش باید فراگیران را برای آموزش آماده کنیم . آنها را از چگونگی آموزش، زمان آموزش، نحوه ارزشیابی و.... مطلع سازیم و در آنها انگیزه و روحیه نشاط ایجاد کنیم تا کاملا برای شروع آموزش آماده شوند.
ه) ارائه ی مواد آموزشی: در اینجا مربی آشپزی باید از روشهای مناسب برای آموزش خود استفاده کند.
گام پنجم: مشارکت یادگیرندگان
در این مرحله فراگیران برای ماهر شدن در پخت خورشت فسنجان باید تمرین کافی و مناسب انجام دهند. این کار سبب می شود خطاها واشتباهاتشان تصحیح شود. لازم به ذکر است که در آغاز تمرین نباید هیچ نوع ارزشیابی از فراگیران به عمل آید تا بدون استرس به تمرین بپردازند. در اینج ا وظیفه مربی این است که با طرح سوالات مناسب فراگیران را در آموزش سهیم کند .همچنین در هر مرحله از آموزش فراگیران را به تمرین بیشتر ترغیب کند.
گام ششم: ارزشیابی و بازنگری آموزشی
برای رسیدن به اهداف از پیش تعیین شده لازم است از کل فرآیند آموزش ارزشیابی کنیم. (شامل ارزشیابی از عملکرد فراگیران، رسانه ها و روش ها ، فرآیند آموزشی، باز بینی و اصلاح)
الف) ارزش یابی عملکرد یادگیرندگان: به منظور آگاهی از میزان دست یابی فراگیران به هدف های آموزشی،( پخت فسنجان به طور صحیح) از آزمون کتبی و عملی استفاده می کنیم. آزمون کتبی شامل سوالات چهار گزینه ای و تشریحی از مراحل آموزش و نیز آزمون ایفای نقش توسط فراگیران (پخت خورشت فسنجان و تحویل آن به مربی برای تایید وارزش گذاری)
بهتر است ما سه مرحله ارزشیابی داشته باشیم. 1- ارزشیابی آغازین برای تعیین نقطه شروع آموزش 2- ارزشیابی تکوینی در حین آموزش برای اصلاح و بازبینی روشها و مواد آموزشی 3- ارزشیابی پایانی برای ارزش گذاری و نمره دهی به فراگیران
ب) ارزش یابی رسانه ها و روش ها: در حین آموزش همواره روشها و رسانه های مورد استفاده در آموزش باید بررسی شوند تا نقاط ضعف و مشکلات شناسایی شوند.
ج) ارزش یابی فرایند آموزشی: به هنگام آموزش ممکن است مشکلاتی از قبیل قطع برق یا گاز و یا حوادثی از این قبیل پدید آید. شناخت این مشکلات امکان رفع آنها در آموزش های بعدی فراهم میکند.
د) بازبینی و اصلاح: در پایان آموزش پس از بررسی نتایج ارزشیابی ها و شناخت مشکلات و کاستی های موجود برای آموزش های بعدی باید اقدام به اصلاح و بازبینی کل فرآیند آموزش کنیم.
مقیاس کتبی جهت شناسایی مهارت و دانش فراگیران جهت انتخاب گام اول آموزش (پرسشهای ملاکی)
1- کدام یک از مواد زیر در پخت خورشت فسنجان به کار می روند.
الف) مغز گردو ب) رب انار ج) گوشت مرغ د) هر سه مورد
2- مدت زمان مناسب برای پخت خورشت فسنجان چند ساعت است؟
الف) نیم ساعت ب)یک ساعت ج) بین یک تا دو ساعت د) بیش از 3 ساعت
3- برای ترش کردن مزه فسنجان از کدامیک از مواد زیر استفاده می کنیم؟
الف) آب لیمو ب) رب گوجه ج) رب انار د) هیچ کدام
4- کدام یک از مواد زیر در پخت خورشت فسنجان به کار نمی رود.
الف) مغز گردو ب) رب انار ج) گوشت مرغ د) آب غوره
5- برای صرفه جویی در هزینه خورشت فسنجان کدامیک از مواد زیر می توان به آن اضافه کرد؟
الف) بادمجان ب) هویج ج) عسل د) آب
مقیاس سنجش ایفای نقش(مقیاس عملکرد)
|
هدف : سنجش میزان توانایی فراگیران در موردپخت خورشت فسنجان |
|
زمان لازم : 3 ساعت |
شرایط محیطی: آشپزخانه |
|
ردیف |
نقش ها |
گفتگو |
|
1 |
فراگیر مواد و وسایل لازم برای پخت خورشت
فسنجان را روی میز آشپزخانه قرار می دهد. |
فراگیر: وسایل و مواد لازم برای پخت خورشت فسنجان آماده است.
مربی آشپزی: ابتدا گردو ها را خوب خرد کن .
|
|
2 |
فراگیر گردوها را خرد می کند. |
مربی آشپزی: باید دقت کنید که گردوها بطور یکسان خرد شوند بطوری که نه خیلی خرد شوند ونه خیلی درشت و دندان گیر باشند.
مربی آشپزی: سینه مرغ را تمییز کنید وخوب بشویید. |
|
3 |
فراگیر سینه مرغ را تمییز می کند و می شوید.
|
مربی آشپزی: بسیار خوب ، لطفا پیازها را خرد کنید. |
|
4 |
فراگیر پیازها را خرد می کند. |
مربی: بسیار خوب، حالا پیازها ی خرد شده را در روغن سرخ کنید.
|
|
5 |
فراگیر پیازها را در روغن سرخ می کند. |
مربی: سعی کنید پیازها هنگام سرخ شدن نسوزند
و یکسان سرخ شوند.حالا گردوها را در آن تفت دهید.
|
|
6 |
فراگیر گردو را در روغن تفت می دهد. |
مربی: حالا مواد را در قابلمه بریزید و 4 لیوان آب به آن اضافه کنید و زیر شعله را روشن کنید.
|
|
7 |
فراگیر:مواد را در قابلمه می گذارد و بر روی شعله قرار می دهد. |
مربی: به میزان لازم به خورشت شکر ورب انار اضافه کنید و بگذارید تا سه ساعت خورشت خوب بپزد و به روغن بیفتد.
|
|
8 |
فراگیر بعد از سه ساعت خورشت آماده شده رابه مربی نشان می دهد.
|
مربی: به دقت به خورشت نگاه می کند و از آن می چشد و به فراگیر نمره می دهد. |
نویسنده: محمد رحیمی